Przedświąteczny koszmar, czyli jak nie zwariować przy kupowaniu prezentów

Przedświąteczny koszmar, czyli jak nie zwariować przy kupowaniu prezentów

No i proszę, znowu tu jesteśmy. Grudzień nadciąga jak nieproszony gość na imprezie, a z nim cała ta magiczna atmosfera przedświątecznego konsumpcjonizmu. Bo nic tak nie krzewi ducha świąt jak tłumy w galerii i pustoszejący portfel, prawda?​

Zakupowy chaos w liczbach

Polacy jak zwykle pokazują klasę: 29% rusza po prezenty już w listopadzie, jakby ktoś im groził karą za zwlekanie. Z drugiej strony, 9% odkłada wszystko na ostatnią chwilę, bo najwyraźniej lubią sobie potraktować adrenaliną w stylu „24 grudnia, godzina 20:00, wszystkie sklepy za moment zamykają”. Większość z nas planuje wydać podobną kwotę jak rok temu – co piąta osoba przeznaczy od 1000 do 2000 złotych. Ale spokojnie, to tylko pieniądze. W końcu święta są raz w roku, a zadłużenie zostaje na dłużej.​

Psychologia chaosu

Badania mówią jasno: 74% Polaków najbardziej stresują tłumy w sklepach. No kto by pomyślał! Kto by się spodziewał, że walka o parking i szarpanie się o ostatnią zabawkę z obcym człowiekiem może być stresujące? Eksperci radzą planować zakupy z wyprzedzeniem, bo „nasz mózg nie lubi presji czasu”. Ale my pokolenie X to raczej preferujemy metodę „dam radę na ostatnią chwilę, przecież zawsze dawałem”. Spoiler: nie zawsze kończy się dobrze.​

Święty Mikołaj: marketingowy geniusz

A wszystko to oczywiście pod czujnym okiem dobrego starego Mikołaja. Ten brodaty facet w czerwonym stroju (dzięki, Coca-Colo, za rebrand) stał się absolutnym mistrzem wtapiania się w każdy grudziowy zakątek. Od 6 grudnia aż do Bożego Narodzenia „spogląda z reklam i witryn sklepowych, spaceruje ulicami miast, pozuje do fotografii z dziećmi”. W Polsce przychodzi dwa razy – 6 grudnia i w Wigilię – bo raz to za mało, żeby wyciągnąć z ludzi maksimum gotówki.​

Przetrwać do Wigilii

Prawda jest taka, że przedświąteczny okres to nie jest czas magii – to maraton przetrwania w świecie promocji „3 w cenie 2,5”, kolejek do kas i pytania „a co kupić teściowej?”. Ale hej, skoro dożyliśmy lat 80. i 90. bez internetu, GPS-a i smartphone’ów, to jakoś przetrwamy też te święta. W końcu liczy się… no właśnie, co? Ach tak, podobno gest i emocje. Czyli teoretycznie moglibyśmy w ogóle nic nie kupować. Ale spróbuj to wytłumaczyć rodzinie przy wigilijnym stole.